In het Drentse Geesbrug, net ten westen van Hoogeveen, bezoeken we ons lid RoZorg, opgericht door Romilda Oelen. RoZorg komt bij mensen thuis voor individuele begeleiding, persoonlijke verzorging en huishoudelijke hulp en biedt daarnaast drie dagen in de week dagbesteding bij Romilda thuis. Tijd om eens langs te gaan voor een kop koffie.

We nemen plaats aan de keukentafel van Romilda, waar RoZorg in 2008 is begonnen. Ook dochter Lizzy schuift aan; de zorg is haar met de paplepel ingegoten, dus inmiddels is ze nauw betrokken en mede-eigenaar van RoZorg.

Allround

Romilda heeft RoZorg opgezet nadat ze haar dementerende tante bezocht in een verzorgingstehuis. “Ik vond dat vreselijk, ik wilde dat niet voor mijn ouders,” zegt Romilda. Ze heeft zich laten omscholen van automonteur naar verzorgende en startte met zorg verlenen aan mensen met dementie.

Van het een kwam het ander. Het bleef niet bij thuiszorg, want Romilda wilde ervoor zorgen dat cliënten niet voor al hun zorgbehoeften bij andere partijen aan hoefden te kloppen, maar altijd een bekend gezicht voor zich hadden. Het meeste personeel van RoZorg is opgeleid als verzorgende of verpleegkundige in combinatie met maatschappelijke zorg, waardoor ze zowel voor ADL, persoonlijke begeleiding en dagbesteding kunnen worden ingezet.

 

Gevoel van thuis

De dagbesteding van RoZorg begon gewoon bij de familie Oelen aan de keukentafel. “Dat vond ik de mooiste tijd,” zegt Romilda. “Het samen zijn. Je gaat niet naar een dagbesteding, je komt op visite. Dat gevoel van thuis, dat vind ik het allerbelangrijkste.”

Lizzy vond het als tiener soms best lastig dat er cliënten bij haar thuis waren, maar ziet nu de charme ervan in: “Mensen vonden het leuk, het meedraaien met een gezin. Dat huiselijke is heel fijn.” Na het afronden van haar opleiding in de maatschappelijke zorg begon ze steeds meer klussen bij RoZorg op te pakken. Inmiddels is ze mede-eigenaar.

Sommige cliënten kennen Lizzy nog van toen ze thuis woonde: “Laatst waren er maar twee deelnemers, dus ik deed de begeleiding alleen. Toen kwamen pap en mam wel even koffie drinken en zei een van de cliënten: ‘nu voelt het als een gezin.’ Zo ervaren zij dat dus echt, dat we één grote familie zijn.”

Dagbesteding

Inmiddels is de dagbesteding een paar meter verplaatst, van de keukentafel naar de (ongebruikte) mantelzorgwoning achter het huis van de Oelens. Nog steeds huiselijk en dichtbij, maar niet meer in de woning zelf. In de woonkeuken is een klein groepje vrouwen gezamenlijk aan het koken. Anderen spelen Rummikub aan tafel.

Er worden wisselden activiteiten georganiseerd voor de dagbesteding. Koken, knutselen, kleine klusjes, een rondje rijden en een ijsje eten: noem maar op. Dat is soms nog best lastig, aangezien de deelnemers uiteenlopende problematiek hebben. “Bij ons geldt: niks moet, alles mag. We proberen natuurlijk wel te sturen en bepaalde activiteiten te

stimuleren. Als iemand bijvoorbeeld niet wil lopen, maar wel appeltjes naar de paarden wil brengen, krijg je iemand toch weer een beetje in beweging,” zegt Romilda. Lizzy beaamt dit: “Ik probeer cliënten zoveel mogelijk te motiveren om mee te doen. Niks moet natuurlijk, maar het is wel zo leuk en gezellig als je dingen samen doet.”

Zingeving

Hoewel RoZorg begon met zorg voor mensen met dementie, is de doelgroep inmiddels iets breder, sinds Romilda en Lizzy ook cliënten met NAH over de vloer krijgen. En toen gebeurde er iets heel bijzonders: deze doelgroepen versterken elkaar. “Ze trekken zich aan elkaar op,” zegt Romilda. “Als iemand door NAH niets meer met de linkerhand kan, dan kan iemand met dementie lichamelijk nog wel helpen. Zo vullen ze elkaar aan. Die interactie vind ik het mooie van de dagbesteding.”

Nodig zijn, je nuttig voelen: dit zijn thema’s waar veel cliënten van RoZorg tegenaan lopen. “Het gevoel van nodig zijn, daar heeft iedereen belang bij,” zegt Romilda. “We kunnen mensen hier de veiligheid bieden dat ze mogen zijn wie zie zijn. Niemand is hier meer of minder, we zijn allemaal even waardevol.”

Meer weten over RoZorg? Kijk op rozorg.nl.